Geachte mevrouw Tsjazjajeva, beste Dalí, beste Hayde,

Dank voor uw bericht en het snelle handelen, zeker zo rond de feestdagen.

Ik licht graag kort toe hoe u de rol van de Nationale ombudsman in dit geheel kunt zien.

Ik ben de afgelopen maanden bij de Nationale ombudsman terechtgekomen omdat ik via andere wegen (o.a. MEE, Sociaal Raadslieden, Juridisch Loket) vastliep en er nergens voldoende rust/veiligheid ontstond om stappen richting (her)inschrijving en stabilisatie te kunnen zetten. Door (angst voor) invorderingsdruk vanuit de Belastingdienst durf ik mij momenteel/al enkele jaren niet in Nederland in te schrijven.

Het traject bij de Nationale ombudsman liep/loopt voor mijn gevoel ook richting een einde. Nadat, juist omdat actie vanuit hun kant ondanks urgentie uitbleef, ik op 26-12-2025 zelf contact met uw collega (Hayde) heb gezocht en dat aan de ombudsman heb teruggekoppeld, heeft de ombudsman op 26-12-2025 plotseling, na maanden te hebben verklaard dit niet te kunnen doen, alsnog/óók contact opgenomen met het Stella-team. Op 29-12-2025 ontving ik daarvan schriftelijk bericht.

Heel kort wat de ombudsman mij terugkoppelde: Stella zou bereid zijn de klacht op te pakken, communicatie per e-mail zou kunnen, en (voorlopig) uitstel van betaling zou mogelijk zijn binnen de Stella-casus, mits ik toestemming geef en nog informatie wordt aangeleverd. Ik neem voorzichtig aan dat u hiervan inmiddels op de hoogte bent.

Mijn oorspronkelijke inzet richting de Nationale ombudsman was dus om via hen signalering naar de Belastingdienst en/of bemiddeling tussen mij en de Belastingdienst te organiseren, omdat in eerdere pogingen richting de Belastingdienst naar mijn ervaring onvoldoende rekening is gehouden met mijn rechten, situatie, draagkracht en kwetsbaarheid.

Als u aanvullend nog specifieke informatie nodig heeft om dit goed te kunnen oppakken, dan hoor ik graag wát u precies nodig heeft en in welke vorm (bij voorkeur per e-mail, in zo concreet mogelijke vragen).

Hoi Hayde, Dalí,

Dank voor je bericht. Voordat ik kan aangeven of ik jullie als vaste contactlijn/intermediair richting de Belastingdienst wil laten optreden, wil ik graag helder hebben wat jullie concreet kunnen betekenen en hoe jullie rol en bevoegdheden eruitzien.

Voor de zekerheid nog(maals) wat context:

Ik ben psychisch zeer kwetsbaar en heb onvoldoende (juridische) kennis/middelen om goed te communiceren met, of mij te verweren tegen, de Belastingdienst.

Ik ben niet acuut suïcidaal, maar wel volledig uitgeput en zonder toekomstperspectief 'gestrand'. Ik probeer mijn leven op een waardige, medisch begeleide manier af te ronden middels een euthanasietraject. Daarvoor heb ik vooral rust en voorspelbaarheid nodig.

Om überhaupt basale stappen te kunnen zetten (inschrijving, WaJong heractiveren, woonruimte zoeken, zorgverzekering aanvragen, et cetera) heb ik - volgens mij - het volgende nodig:

Invorderingsrust Kunnen jullie (en zo ja; hoe) organiseren dat er geen nieuwe invorderingsacties/escalaties plaatsvinden terwijl er overzicht en regie wordt aangebracht? En voor welke (realistische) periode?

Eén vaste contactlijn + e-mail-only Kunnen jullie zorgen voor één vaste contactpersoon bij de Belastingdienst en bevestigen dat communicatie uitsluitend per e-mail loopt? Of nemen jullie dit als 'intermediar' over van hun?

Taakverdeling en stappenplan Wat kunnen jullie concreet oppakken richting Stella/Invordering/Klachten (of andere onderdelen), en wat verwachten jullie nog van mij (en in welke vorm)?

Ter afstemming: mijn traject bij de Nationale ombudsman loopt dus deels nog (herziening/afhandeling). Ik wil voorkomen dat er twee sporen langs elkaar heen gaan lopen. Als jullie kunnen aangeven wat jullie precies kunnen oppakken of overnemen (in het licht van het contact tussen hun en Stella van 26 december jl.), kan ik hun daarover informeren.

Mijn excuses voor de beladen inhoud, maar ik wil de situatie niet langer verhullen omdat jullie hier anders niet naar kunnen handelen en dingen weer langs elkaar heen gaan lopen.

Hoi Hayde, Dalí,

Dank voor je bericht en het positioneringsdocument.

Ik sta er in principe voor open dat jullie de regie/vinger aan de pols 'oppakken', maar ik merk dat ik nog niet goed kan overzien wat er nu precies gaat gebeuren. Willen jullie kort schetsen hoe dit in de praktijk verloopt?

Ook nog even praktisch: in een eerdere mail werd maandag 2 januari genoemd. Bedoelen jullie vrijdag 2 januari of maandag 5 januari (of een andere datum)? Als jullie dat even kunnen bevestigen, helpt dat mij om overzicht en rust te bewaren, en om paraat te staan.

Ter context: de Nationale ombudsman heeft inmiddels laten weten dat zij (voorlopig) niet zullen interveniëren of bemiddelen, en dat ik in principe zelf contact zou moeten onderhouden met de Belastingdienst/Stella. Vanwege dit gegeven en de in voorgaande mail benoemde beperkingen neem ik jullie aanbod om dit op te pakken graag aan.

Voor de goede orde: ik geef hiermee akkoord op procesregie/contactlegging, maar ik geef geen (doorlopende) machtiging voor inhoudelijke standpunten of (proces)handelingen namens mij zonder mijn expliciete schriftelijke akkoord.

Bedankt, jij/jullie ook een goede jaarwisseling.

Beste Dalí,

Dank voor je bericht en de beste wensen voor 2026 - insgelijks.

Helder dat met 'maandag' 5 januari werd bedoeld en dat jullie volgende week contact leggen. Dan wacht ik dat even af.

Je begrijpt het goed: ik heb zelf momenteel geen contact met de Belastingdienst/Stella. Het enige eerdere contact dat er is geweest, liep via mijn moeder rond november 2023 met Hammie van der Kamp (Stella). Daarna hebben wij niets meer van Stella vernomen en is er vanuit Stella ook geen vervolgactie gekomen. Dat contact is door ons ook niet meer opgepakt en ligt nu al geruime tijd stil.

Daarnaast heeft de Nationale ombudsman dus op 26 december jl. contact opgenomen met Stella/Stella MKB. Ik zal de ombudsman een dezer dagen informeren dat er nu via jullie route contact met de Belastingdienst gaat plaatsvinden, zodat zij (voorlopig) niet doorpakken/bijschakelen en dit niet langs elkaar heen gaat lopen.

Beste Dalí,

Bedankt voor het snelle handelen en je bericht, dat is helder.

Mijn BSN is [identificatienummer afgeschermd].

Zou je daarnaast nog kort kunnen aangeven wat nu de vervolgstappen zijn en hoe het proces er praktisch uit gaat zien? Dan weet ik beter waar ik aan toe ben.

...maar ik merk dat ik nog niet goed kan overzien wat er nu precies gaat gebeuren. Willen jullie kort schetsen hoe dit in de praktijk verloopt?

Alvast bedankt.

Hoi Dalí,

Helder, ik begrijp het en wacht even af.

Nogmaals bedankt en tot horens.

Beste Dalí,

Ik ben niet 100% zeker of onderstaande RSIN's kloppen, maar dit is wat ik zo snel heb kunnen vinden (incl. KvK-nummers):

JHVA Trading / Lines of Code: KvK 52888185 - RSIN 000022787453

Ceres Group B.V.: KvK 55292585 - RSIN 000024959782

Geekies B.V.: KvK 73421731 - RSIN 000041460227

Beste Dalí,

Ja, dit is het volledige overzicht van de rechtsvormen/vennootschappen die ik in bezit heb gehad. Ter toelichting geef ik per entiteit nog even kort het doel en gebruik aan:

JHVA Trading / Lines of Code (eenmanszaak)

Dit was mijn eerste eenmanszaak, waarmee ik vanuit participatiewet/UWV ben gestart met ondernemen.

Ceres Group B.V. (holding)

Deze holding is destijds opgericht in het kader van mijn betrokkenheid bij een start-up, met als doel het houden en verdelen van aandelen in Infinitum Concepts B.V.

Ceres Group B.V. heeft zelf geen omzet o.i.d. gehad en was uitsluitend bedoeld als holdingstructuur.

Direct na het mislukken van de start-up heb ik de Belastingdienst herhaaldelijk schriftelijk gemeld dat:

deze B.V. uitsluitend voor aandelenverdeling was opgericht;

ik geen kennis had van vennootschapsbelasting en aangifteverplichtingen;

er geen omzet/activiteiten waren;

ik geen middelen had om de B.V. correct te administreren of op te heffen; en

ik expliciet hulp nodig had.

Dat ik herhaaldelijk om hulp heb gevraagd (lees: gesmeekt, geëist, enzovoorts) is o.a. ook bevestigd door Stella (e-mail van Hammie van der Kamp aan mijn moeder d.d. 6 november 2023, waarin wordt bevestigd dat eerdere hulpverzoeken dus niet zijn opgepakt). Desondanks is de situatie blijven escaleren met oplopende - voor mij volstrekt onbetaalbare - bedragen en dreiging met gevangenisstraf. Dit heeft uiteindelijk gezorgd voor mijn vlucht naar het buitenland waar ik ben gaan onderduiken voor deze dreiging en/of straf.

Geekies B.V.

Deze B.V. heb ik eind 2018 via Firm24 opgericht nadat ik door een klant (jurist) onder druk werd gezet: hij dreigde met procedures en stelde dat ik 'jarenlang niet meer zou kunnen ondernemen' als ik niet gratis voor hem zou werken omdat hij mij anders zou aanklagen. Ik wist dat ik niet aan verplichtingen kon voldoen, maar ik zag destijds geen reëel alternatief om te kunnen blijven werken en overleven, en dus heb ik die B.V. op laten richten. Achteraf bezien had ik mogelijk andere keuzes kunnen maken, bijvoorbeeld door betalingen via mijn privérekening te laten lopen, maar op dat moment dacht ik dat een B.V. - mede vanwege de aanhoudende dreiging van deze klant en de bescherming die een B.V. biedt - de minst slechte optie was.

Ik stond vandaag eigenlijk zelf op het punt om jullie te mailen. Ik begrijp dat jullie (en de contactpersonen bij de Belastingdienst) hier druk mee bezig zijn en ik wil niet onnodig opdringerig zijn. Tegelijkertijd is het voor mij mentaal en praktisch zeer zwaar - feitelijk onhoudbaar - om in het ongewisse te blijven. Ik wil zo snel mogelijk in rust passende medische begeleiding organiseren, zodat ik mijn euthanasietraject kan opstarten, maar daarvoor heb ik basale voorspelbaarheid en veiligheid nodig.

Zou je daarom, waar mogelijk, kort kunnen aangeven wat het risico is bij terugkeer en/of (her)inschrijving in de BRP? Kan ik mij inschrijven en noodzakelijke zaken regelen (zorgverzekering, zorg, basisadministratie) zonder direct risico op aanhouding/detentie in verband met openstaande Belastingdienst- en/of strafrechtelijke kwesties? En kunnen jullie inschatten of (her)inschrijving ertoe kan leiden dat correspondentie mij zal bereiken en daarmee termijnen gaan lopen en besluiten zelfs mogelijk definitief worden, terwijl ik door mijn situatie niet altijd tijdig maar bovenal; adequaat kan reageren of verweer kan voeren wegens gebrek aan kennis/middelen?

Ik hoop in elk geval dat alles helder is, zo niet licht ik dingen natuurlijk graag verder toe.

Beste Dalí, beste Hayde,

Dank voor je bericht. Ik begrijp je reactie. Tegelijk schrik ik er op mijn beurt van dat dit kennelijk nieuw voor je is, want ik heb dit al op 25 december jl. expliciet met Hayde gedeeld, inclusief de bedoeling en randvoorwaarden om misinterpretatie te voorkomen.

Ik schreef toen (kort samengevat): ik benoem suïcidaliteit en mijn finale euthanasiewens uitsluitend om uit te leggen waarom voorspelbaarheid, schriftelijkheid en de-escalatie randvoorwaarden zijn. Ik vraag dus geen 'crisiszorg' via jullie; ik vraag dat de ernst van mijn situatie zichtbaar wordt meegewogen, zodat jullie en anderen daar ook daadwerkelijk naar kunnen handelen.

Als dit niet is doorgegeven, maak ik me oprecht zorgen dat dan ook mijn bredere achtergrond en kernchronologie niet is meegekomen richting jou en - belangrijker - richting jullie contactpersonen bij de Belastingdienst/Stella. En als die context ontbreekt, ontstaat opnieuw het verkeerde startpunt: eerst 'rustig inventariseren wat er openstaat', terwijl ik mij in een acute, ontregelende crisissituatie bevind (geen stabiele basis, geen inkomen, geen BRP-inschrijving en dus geen toegang tot zorg). In die realiteit is 'wat er precies openstaat' niet de eerste vraag. De eerste vraag is: kan terugkeer en (her)inschrijving vooraf en op zeer korte termijn veilig en de-escalerend worden geborgd, zodat ik überhaupt kan stabiliseren en eerst toegang tot zorg en bestaanszekerheid kan herstellen.

Daarom herstel ik hieronder het frame en de chronologie. Ik laat bewust niets weg, juist zodat jullie (en BD/Stella) zorgvuldig kunnen handelen.

1. Beknopte tijdlijn

Persoonlijke basis

Vroeg schoolverlater rond mijn 16e.

Rond mijn 17e diagnose autisme (Asperger).

Rond mijn 18e Wajong.

2008-2011: Webshop Vanuit participatie en gebrek aan passende banen heb ik, met goedkeuring van het UWV, een kleine webshop overgenomen. Dit was uitsluitend bedoeld als structuur/tijdsbesteding (geen ondernemersambitie). De shop bleek in een risicocategorie te vallen (growshop; niet bewust - dit was het enige dat binnen mijn budget ter overname beschikbaar was), met intensieve controles aan huis als gevolg.

Vanaf het begin heb ik bij UWV en de Belastingdienst herhaald om hulp gevraagd bij btw-aangiften. Zelfs bij nihil-omzet kwamen die niet uit, omdat ik niet wist hoe dit werkte en destijds nauwelijks bruikbaar voorlichtingsmateriaal beschikbaar was. Ik kreeg tegenstrijdige aanwijzingen van de controleur ('rond dingen maar af...'), waarna boetes en schattingen volgden - juist na het opvolgen van die aanwijzingen. Ik kon die boetes niet voldoen, maar mocht ze wel in termijnen aflossen. Ik woonde toen bij mijn moeder; zonder die basis was ik waarschijnlijk op straat gekomen. Dit was mijn eerste kennismaking met de Belastingdienst en die was voor mij ontwrichtend.

Verzoeken om praktische inzet van de KOR - waar ik achteraf gezien gewoon recht op had - hielpen niet. Uiteindelijk ben ik noodgedwongen gestopt met 'ondernemen'.

2012: Holding/BV

Omdat mijn webshop kapotging en ik geen geld had om een programmeur in te huren, heb ik mezelf autodidactisch leren programmeren. Ik vond mijn passie in het bedenken en bouwen van oplossingen (websites, apps, webshops). Ik ben vervolgens websites gaan bouwen voor bedrijven in mijn buurt. Dat ging snel, mede omdat ik extreem lage prijzen vroeg (wat ook laat zien dat ik geen flauw idee had wat ik aan het doen was).

Via die route ben ik bij een start-up betrokken geraakt waar een holding/BV voor mij werd opgezet zodat aandelen konden worden verdeeld. Dat concept klapte snel, waarna ik achterbleef met een BV zonder omzet/activiteiten. Ik heb direct bij de Belastingdienst aangeklopt: dit is voor mij opgezet, ik kan hier niets mee (geen kennis en geen middelen om een boekhouder in te huren), kunnen jullie mij helpen? Er kwam geen respons of actie. Daarna volgde jarenlang escalatie met schattingen/boetes en hoge bedragen, ondanks herhaalde uitleg (geen middelen voor boekhouder, geen middelen om boetes te betalen) en hulpvragen/vele bezwaren.

2017-2018: Vlucht

Na jaren van stress en gevolgen (o.a. isolatie en angst- en paniekaanvallen) ontving ik een dwangbevel 'uit naam van de Koning' met dreiging van gevangenisstraf. Op dit punt werd het patroon onhoudbaar: wel hard/dreigend communiceren en druk opvoeren, boete na boete blijven uitschrijven terwijl men wist dat ik niet kon betalen én wist dat ik talloze keren heb geprobeerd dit op te lossen (ook via bezwaren), maar geen zichtbare inhoudelijke toetsing op draagkracht/overmacht/proportionaliteit en geen werkbare procesregie.

Er zat voor mij toen feitelijk niets anders meer op dan te vluchten. Ik heb bezwaren ingediend en mijn situatie uitgelegd tot ik erbij neerviel - letterlijk - maar het maakte geen verschil; het patroon bleef: druk en escalatie zonder werkbare regie of zichtbare inhoudelijke toetsing.

Uit angst ben ik toen naar het buitenland gevlucht en sindsdien (dus sinds 2018) ondergedoken: ik heb geen BRP-inschrijving, geen stabiele woonomgeving (voor mij als autist essentieel), geen inkomen en geen toegang tot zorg/voorzieningen.

De gevolgen zijn levensbreed: mij is een potentieel waardevolle carrière ontnomen; ik heb geen pensioen kunnen opbouwen; ik heb mijn familie op afstand moeten houden terwijl ik naar mijn einde toe leef; en ik ben mijn vriendin in deze periode door deze situatie verloren. Daarmee beantwoord ik ook je eerdere vraag: ik heb geen middelen (zorg) en geen mensen meer om op terug te vallen. Mijn euthanasiewens is het eindpunt van een jarenlang proces van ontwrichting en is geen onderhandelingsmiddel. Ik benoem dit uitsluitend om duidelijk te maken dat verdere escalatie voor mij geen houdbaar perspectief meer laat.

2. Impact

Je hebt nu al een indruk en ik neem aan dat je vanuit jullie ervaring e.e.a. kunt invullen, maar toch nog even: de gevolgen van bijna 9 jaar onderduiken als hulpbehoevend en kwetsbaar persoon, en jarenlange escalatie, zijn enorm: ernstige ontregeling, suïcidaliteit en suïcidepogingen, waarvan ten minste één poging in causaal verband staat met het handelen (of beter gezegd: het uitblijven van passend handelen) door de Belastingdienst.

In 2023 heb ik op aanraden van familieleden, na maanden van twijfel (mede door PTSS en angst voor herhaling van eerdere escalaties), contact opgenomen met de Belastingdienst. Ik heb mezelf hierbij herhaald (autisme, ontstaan van de holding, opstarten van nieuwe BV vanuit bedreiging terwijl ik wist dat ik niet aan de plichten kon voldoen, gebrek aan draagkracht, jarenlang op de vlucht, geen ondernemer, burn-out, depressie, suïcidaal, enzovoorts). Dat leek even goed te gaan, maar daarna heeft een hoger geplaatste persoon/leidinggevende het overgenomen, alles van tafel geveegd en gesteld dat ik 'maar gewoon moest betalen', terwijl bekend was dat dit onmogelijk was. Kort daarna heb ik een suïcidepoging ondernomen; bij aanhouding door politie in het buitenland heb ik moeten verklaren wat er is gebeurd, waardoor er ten minste één aantoonbaar causaal verband is vastgelegd. Daarna zijn er meerdere crisismomenten en pogingen geweest.

Daar blijft het niet bij. De schade is inmiddels structureel en levensbreed: jarenlang leven in angst voor brieven die zonder fiscale achtergrond nauwelijks te begrijpen zijn, met bedragen die ik niet kan voldoen en waarvan de rechtmatigheid en ontstaansgrond voor mij onvoldoende inzichtelijk zijn, dreigende taal en onverwachte escalaties; verlies van bestaanszekerheid (geen inkomen/geen inschrijving/geen toegang tot zorg); sociaal isolement door schaamte; en een voortdurende staat van hyperwaakzaamheid waarin zelfs basale administratie en contactmomenten ontregeling kunnen triggeren.

Ik weet dat ik verre van de enige ben die dit soort patronen heeft meegemaakt. Juist daarom voelt het wrang dat er 'geschrokken' wordt gereageerd op het benoemen van suïcidaliteit en een finale euthanasiewens, terwijl dit in mijn geval de voorspelbare uitkomst is van jarenlang vastlopen onder druk en zonder passende regie.

3. Afgelopen periode

Ik heb geprobeerd via o.a. Juridisch Loket, MEE/sociaal raadslieden en later Team Stella (via mijn moeder) hulp te krijgen. Steeds liep het vast: omdat het als 'zakelijk' werd gezien of omdat men aandrong op BRP-inschrijving, terwijl die inschrijving zonder voorafgaande borging aantoonbaar onveilig en onhaalbaar is. Ik kan mij kennelijk niet effectief verweren; aan mijn rechten en aan de plichten van de Belastingdienst is stelselmatig voorbij gegaan, en ik acht dreiging met vrijheidsbeneming in mijn situatie buitenproportioneel.

Team Stella sprak in 2023 met mijn moeder vooral over privé-kwijtschelding, terwijl de kern (ook/voornamelijk) zakelijk is. Mijn moeder heeft dat herhaaldelijk expliciet benoemd, maar dat is genegeerd. Stella heeft erkend dat er ten minste in 2017 al door mij is 'geklaagd' en dat daar toen niets mee is gedaan. Vervolgens is er na het contact met mijn moeder ook geen zichtbare vervolgstap gezet. Dit is inmiddels ruim twee jaar geleden (november 2023).

Daarna ben ik in september bij de Nationale ombudsman terechtgekomen omdat ik zelf geen regie meer kon organiseren en omdat dit type vastgelopen dossier juist vraagt om bescherming en procesmatige sturing. Dat traject heeft maanden geduurd en - zelfs waar ik (deels) in het gelijk ben gesteld - ben ik er mentaal en praktisch volledig doorheen geraakt. Ik heb nu geen energie meer voor opnieuw een traject waarin ik eerst uitgebreid moet aanleveren/uitzoeken terwijl de randvoorwaarden onveilig blijven. Ik ben opnieuw in crisis geraakt en heb opnieuw suïcidepogingen gedaan. Ik wil enkel nog waardig, en zo snel als mogelijk, met erkenning voor wat mij is aangedaan, kunnen sterven.

En dat is waarom ik nu bij jullie BB-team ben uitgekomen: omdat zelfs de NO niet deed wat ze konden doen (en nog steeds niet heeft gedaan wat ze konden doen), en in de hoop dat hier wel snel de juiste randvoorwaarden kunnen worden gezet. Maar eerlijk gezegd voelt het alsof ik nu opnieuw in hetzelfde patroon beland: ik deel context en noodzaak, en toch verschuift het gesprek naar 'eerst even helder krijgen wat de omvang is', terwijl ik al weer weken wacht en iedere dag voor mij een slopende uitdaging is.

4. Wat ik NU nodig heb

Voor mij is de hoofdzaak concreet: ik moet mij met de hoogst mogelijke spoed in Nederland kunnen inschrijven en basiszaken regelen (Wajong heractiveren, zorgverzekering, huisarts/psychische begeleiding, stabiel onderkomen), zonder dat dit direct leidt tot invorderingsdruk, dreigende brieven, nieuwe termijnen of escalatie, zodat ik mijn euthanasietraject zo snel mogelijk in kan gaan.

Zolang dat niet vooraf - schriftelijk - is geborgd, is terugkeer en (her)inschrijving voor mij niet haalbaar. De ervaring is dat na langdurig uitblijven van inhoudelijke opvolging alsnog escalatie volgt met onbetaalbare boetes/bedragen, terwijl er serieuze aanwijzingen zijn dat (een deel van) die boetes/bedragen (mede) zijn voortgekomen uit het uitblijven van inhoudelijke behandeling en daardoor mogelijk niet rechtmatig tot stand zijn gekomen, met dreiging van vrijheidsbeneming bij uitblijven van betaling.

Daarom vraag ik jullie nu drie dingen:

Willen jullie bevestigen dat jullie mijn volledige context intern vastleggen en expliciet meenemen richting BD/Stella, zodat de vervolgstappen direct op het juiste kader worden gebaseerd?

Willen jullie bij BD/Stella een de-escalerend 'veiligheidskader' uitzetten, zodat ik met spoed veilig kan terugkeren en mij kan inschrijven? Ik bedoel daarmee: tijdelijk geen nieuwe invorderings- of escalatiemaatregelen, een vast aanspreekpunt en communicatie per e-mail, zodat ik eerst inschrijving, inkomen, zorgverzekering en (medische) begeleiding kan organiseren.

En kunnen jullie mij een concrete indicatie geven wanneer ik daarover een eerste schriftelijke terugkoppeling kan verwachten?

Ik besef dat dit veel informatie is. Vanzelfsprekend: dank voor alle hulp tot nu toe, en excuses voor de intensiteit/hoeveelheid. Ik weet oprecht niet hoe ik dit anders moet recht trekken dan door het volledige kader te schetsen, juist omdat ik telkens merk dat een te 'korte' versie leidt tot zaken zoals inventarisatie als startpunt.

Ik ben op dit moment volledig uitgeput, functioneer feitelijk in overlevingsmodus en begeef mij in een onhoudbare situatie. Deze mail is daarom noodgedwongen een beknopte weergave; ik kan dit niet blijven 'dragen' of steeds opnieuw volledig reconstrueren zonder dat eerst de-escalatie en basisveiligheid zijn geborgd. Nogmaals: ik heb dit traject de afgelopen drie maanden al bij de Nationale ombudsman moeten doorlopen en ik heb het niet in me om dat nog eens te doen. Ik verzoek jullie daarom met klem om mijn kwetsbaarheid zichtbaar mee te wegen in jullie handelen en mij niet opnieuw in een traject te duwen waarin ik telkens zelf moet vechten voor minimale randvoorwaarden.

Voor de goede orde: ik behoud mij uitdrukkelijk alle rechten en weren voor, waaronder het recht om - zodra ik weer toegang heb tot zorg, stabiliteit en passende ondersteuning - de (materiële en immateriële) schade en de wijze van behandeling formeel te laten beoordelen, of beter gezegd: dit door naasten/nabestaanden te laten doen. Voor nu is mijn primaire verzoek dus puur 'randvoorwaardelijk': eerst rust rond terugkeer en inschrijving, en daarna pas verdere inhoudelijke uitwerking.

Mochten jullie of de Belastingdienst dit niet kunnen realiseren, hoor ik dat eveneens graag met de hoogst mogelijke spoed.

Beste Dalí,

Dank voor je toelichting.

Ik begrijp je uitleg over wat je liet schrikken en waardeer dat je dit verduidelijkt. Het is wat het is, mijn leven is hoe dan ook voorbij, simpeler kan ik het niet maken. Hier kom je als mens niet meer van terug.

Wat mij nu toch nog steeds ernstig zorgen baart, is dat er opnieuw dagen verstrijken zonder concrete uitkomst of zicht op termijnen. Ik hoor dat je 'actief bezig' bent en afhankelijk bent van contactpersonen, maar ik zit ondertussen nog steeds in een onhoudbare situatie: ondergedoken, zonder inkomen, zonder zorgverzekering, ernstig ontregeld en uitgeput. Iedere dag zonder duidelijkheid vergroot het risico op verdere ontregeling. Dit is voor mij zéér urgent.

Daarom heb ik nu behoefte aan drie concrete zaken:

Status en tijdslijn

Kun je aangeven met welke onderdelen/personen binnen de Belastingdienst/Stella inmiddels contact is geweest, wanneer dat contact heeft plaatsgevonden, en wat op dit moment de status is (waar wachten we precies op)?

Verwachting

Ook als je geen harde beslissingen kunt toezeggen: kun je aangeven wanneer ik uiterlijk een eerste inhoudelijke terugkoppeling kan verwachten (bijv. deze week / begin volgende week)? Het ontbreken van elke tijdshorizon is voor mij niet meer houdbaar.

Inzage in communicatie

Omdat ik niet begrijp waarom dit allemaal zo lang moet duren en ik betwijfel of men de ernst van mij situatie wel inziet, verzoek ik om inzage/afschrift van de relevante e-mailcommunicatie en gespreksverslagen die jullie met de Belastingdienst/Stella hebben gevoerd over mijn zaak (voor zover dat kan). Dit is voor mij essentieel om te begrijpen waar het stokt en om het proces te kunnen volgen. Kun jij uitleggen hoe ik die kan bemachtigen? Kun jij dit toesturen of moet dat via een Woo-verzoek?

Ik vraag niet om beslissingen buiten jullie mandaat, maar om zicht, tempo en transparantie in een situatie waarin al maanden wordt geprobeerd veiligheid te borgen ten behoeve van terugkeer en inschrijving, en waarin opnieuw weken dreigen te verstrijken, zodat ik een finale keuze kan gaan maken. Het is, ik ben, écht op.

Ik hoor graag op korte termijn van je.

Beste Dalí,

Dank voor je bericht. Ik wil hier kort doch scherp op reageren, omdat er in je mail twee frames ontstaan die voor mij onwerkbaar en risicovol zijn: 1) 'het is complex dus het kan niet sneller' en 2) 'dan moet jij maar een bewindvoerder zoeken'.

1) Zgn. complexiteit

Wat nu als 'complex' wordt gepresenteerd, is in de kern goed te duiden/simpel: ik heb jarenlang herhaaldelijk om hulp gevraagd en aangegeven dat ik dit 'ondernemersavontuur' zonder begeleiding niet kan overzien, maar hulpvragen en bezwaren zijn niet of op zijn minst onvoldoende opgepakt. Dit is bovendien door Stella richting mijn moeder erkend (November 2023, waarbij ze ironisch genoeg ook haar hebben 'laten hangen'). Juist dát uitblijven van tijdige behandeling en regie heeft de situatie laten escaleren.

Het probleem is daarmee dat de werkelijkheid nu wordt omgekeerd: doordat bijvoorbeeld beoordeling en toetsing zijn uitgebleven, is er 'complexiteit' ontstaan, en diezelfde complexiteit wordt nu aangevoerd om bescherming en de-escalatie uit te stellen. Dat lijkt mij bestuurlijk en menselijk gezien niet aanvaardbaar. 2) Bewindvoerder

Het advies om een bewindvoerder te zoeken wijs ik op dit moment af als richtinggevend spoor. Niet omdat ik geen hulp wil, maar omdat dit:

praktisch niet aansluit op mijn huidige situatie (ik ben niet eens ingeschreven en heb geen basis om zo'n traject te starten),

het risico geeft dat het probleem wordt geframed als mijn 'onvermogen', terwijl de kern en schuld ligt in eenvoudig aantoonbaar jarenlang bestuurlijk tekortschieten,

en het niet mag afleiden van wat nu acuut nodig is: de-escalatie en veilige terugkeer/inschrijving.

3) Nogmaals: wat ik nu nodig heb

Ik heb geen ruimte meer voor een open-einde traject. Daarom vraag ik je/jullie om uiterlijk morgen duidelijkheid op de volgende vraag:

Kan ik veilig terugkeren naar Nederland en mij inschrijven, zonder dat er direct invorderings- of andere dwangmaatregelen worden ingezet? Ja of nee.

Als het antwoord 'ja' is, dan kan ik die stap zetten en eindelijk basiszaken (onderdak/zorgverzekering/huisarts/inkomen) organiseren. Als het antwoord 'nee' is, dan moet dat ook expliciet worden uitgesproken, zodat weet waar ik aan toe ben.

Ik onderstreep graag het volgende: De Belastingdienst is - via jullie én via de Nationale ombudsman - inmiddels al weer maanden op de hoogte van de ernst van de situatie én mijn kwetsbaarheid. Intussen zit ik dus - als hulpbehoevend persoon - zonder basisvoorzieningen (geen inkomen, geen zorgverzekering, geen vaste verblijfplaats) met alle gevolgen van dien, en kan ik niet terugkeren en mij inschrijven. Ik kan niet langer accepteren dat dit opnieuw voortduurt zonder concreet perspectief (of gebrek daaraan), dat gaat volgens mij immers voorbij aan de zorgplicht, evenredigheid en mijn recht op een menswaardig minimum aan bestaanszekerheid.

Ik moet een keuze gaan maken, want ik ben op!

Beste Dalí,

Allereerst over het doorgeven van het advies tot het aanstellen van een bewindvoerder. Ik begrijp dat dit vanuit de Belastingdienst als suggestie is ingebracht; in mijn ervaring wordt in dit soort trajecten vaker gezocht naar 'oplossingsrichtingen' die de kernvraag omzeilen. Juist daarom mag van een belangenbehartiger met fiscale én juridische expertise worden verwacht dat zo'n advies zelfstandig wordt geduid en kritisch wordt getoetst op passendheid en de implicaties voor mijn rechtspositie. In mijn situatie raakt deze suggestie niet aan de kern van het probleem, maar introduceert zij m.i. een framing die voorbijgaat aan de oorzaak van de escalatie en de rol van de Belastingdienst daarin. Daarmee verschuift de aandacht van de vraag wat er in de overheidsketen is misgegaan naar een verondersteld individueel onvermogen, terwijl die causaliteit niet is vastgesteld. Dat acht ik - zowel vanuit de Belastingdienst als vanuit BBT - niet zorgvuldig en niet beschermend.

Ten aanzien van de overdracht aan de Belastingdienst/Stella wil ik expliciet maken dat deze voor mij niet neutraal is. Ik heb BBT juist benaderd om een buffer en procesregie te organiseren tussen mij en de Belastingdienst, omdat in het verleden is gebleken dat directe interactie met de Belastingdienst voor mij leidt tot ernstige ontregeling en escalatie, waarbij stelselmatig voorbij wordt gegaan aan mijn rechten en aan hun plichten. Ik constateer dat dit patroon zich nu dus al opnieuw herhaalt (zie boven- en onderstaand). Daarnaast lijd ik inmiddels aan PTSS die rechtstreeks samenhangt met eerdere ervaringen met overheidsoptreden, waardoor ik niet langer in staat ben om zonder beschermingskader rechtstreeks met de Belastingdienst te communiceren. Het zonder nadere toelichting of vastgelegde waarborgen aankondigen van een overdracht raakt daarom de kern van mijn PTSS en leidt tot ernstige paniekreacties. Dit is geen 'subjectieve beleving', maar een voorzienbaar en bekend risico dat bij zorgvuldige procesvoering expliciet moet worden meegewogen - en dat, gelet op jullie ervaring met schrijnende dossiers, ook onderkend had moeten worden.

Ik mis in de huidige communicatie dan ook essentiële toelichting die juist rust en voorspelbaarheid had kunnen bieden, zoals:

wat er überhaupt gaat gebeuren en op welke termijn (stappenplan/volgorde);

welke beschermende afspraken zijn gemaakt bij deze overdracht;

hoe is geborgd dat communicatie voorspelbaar, schriftelijk en de-escalerend verloopt (één aanspreekpunt, geen onverwachte termijndruk);

en welke rol BBT blijft vervullen zolang niet vaststaat dat mijn rechtspositie en veiligheid voldoende zijn beschermd.

Het meest fundamentele punt betreft natuurlijk de mededeling dat er 'geen verklaring kan worden afgegeven met de garantie dat er geen invorderings- of andere dwangmaatregelen worden ingezet bij terugkeer naar Nederland'. Deze stelling is op dit moment te algemeen en onvoldoende juridisch onderbouwd.

Voor zover ik kan achterhalen, beschikt de ontvanger op grond van de Invorderingswet 1990 (artikel 25) over de bevoegdheid om uitstel van betaling te verlenen, en volgt uit het invorderingsbeleid dat tijdens verleend uitstel in beginsel geen invorderingsmaatregelen worden genomen. Indien wordt gesteld dat dergelijke bescherming in mijn geval niet mogelijk is, dan vergt dat een concrete en toetsbare motivering: welke maatregelen niet kunnen worden uitgesloten, voor welke onderdelen, op basis van welke wettelijke of beleidsmatige gronden, en waarom in mijn uitzonderlijke situatie geen ruimte bestaat voor maatwerk.

Juist hier verwacht ik van BBT dat zij haar onafhankelijke rol benut door dit bij de Belastingdienst te toetsen en, indien nodig, om een gemotiveerde onderbouwing te vragen. Het enkel doorgeven van het standpunt van de Belastingdienst zonder die toetsing en onderbouwing biedt mij geen rechtsbescherming.

Tot slot acht ik het noodzakelijk om de realiteit te benoemen die in deze correspondentie tot nu toe onvoldoende expliciet lijkt te worden betrokken, terwijl zij voor het handelen van alle betrokken partijen bepalend is.

Mijn doel is een veilige terugkeer naar Nederland om mij te kunnen inschrijven en toegang te krijgen tot zorg, met als concreet doel het kunnen starten van een euthanasietraject wegens uitzichtloze depressie en de onmogelijkheid om mij tegen de Belastingdienst (en soortgelijke organisaties) te kunnen verweren. Die uitzichtloosheid is niet los te zien van het feit dat ik mij al jaren niet (heb kunnen laten) beschermen tegen escalatie door instanties zoals de Belastingdienst. Het ontbreken van die bescherming en procesregie is een hoofdreden dat ik - als hulpbehoevend persoon die zelfs met 'lege dagen' de grootste moeite heeft - al acht jaar ondergedoken leef.

Als een veilige terugkeer en toegang tot dat traject om welke reden dan ook niet mogelijk blijkt, rest mij in de praktijk de route van zelfdoding. Daar baal ik van, omdat ik bij die andere route het risico loop dat het opnieuw mislukt, omdat ik daar onschuldige mensen mee tot last kan zijn, en bovenal omdat er dan waarschijnlijk weinig van mij over blijft en orgaandonatie niet meer mogelijk is - terwijl dat bij euthanasie wél kan. Dit is precies waarom 'veilige terugkeer + toegang tot zorg + euthanasietraject' voor mij geen abstracte wens is, maar de enige humane en gecontroleerde route en wens die nog resteert.

Voor mij is de conclusie met jouw laatste mail helaas helder: in de huidige opzet helpen jullie mij niet, ik kan mij aantoonbaar niet verweren tegen de Belastingdienst, en de Belastingdienst lijkt zich vooral bezig te houden met inventariseren en het verleggen van de kernvraag (via herformuleringen en oplossingsrichtingen zoals bewindvoering), in plaats van met de noodzakelijke de-escalatie en het creëren van een beschermingskader. Daarmee wordt voorbijgegaan aan de realiteit dat ik hier niet ben om 'problemen op te lossen' in een standaard traject, maar dat de primaire opdracht is: verdere schade stoppen, invorderingsdruk beheersbaar maken, en veilige terugkeer mogelijk maken - zodat ik überhaupt nog in Nederland kan komen om op een waardige en mogelijk nog nuttige manier te sterven.

Juist daarom verzoek ik je nog een laatste keer expliciet om:

inzichtelijk te maken welke concrete stappen door BBT zijn gezet om te toetsen of (tijdelijk) uitstel van betaling en het achterwege laten van invorderingsmaatregelen mogelijk is;

indien de Belastingdienst stelt dat dit niet kan, om een gespecificeerde en gemotiveerde onderbouwing daarvan op te vragen en met mij te delen;

toe te lichten hoe bij de overdracht aan Stella mijn kwetsbaarheid, de noodzaak tot de-escalatie en het voorkomen van verdere schade expliciet zijn meegewogen en vastgelegd;

te bevestigen welke rol BBT blijft vervullen zolang niet vaststaat dat mijn rechtspositie en veiligheid daadwerkelijk is geborgd.

Ik zie je reactie graag tegemoet.